superstar

superstarစြန္႔လႊတ္ၿခင္းရဲ႕သုခကို မရေသးသမွ် ပိုင္ဆိုင္ၿခင္းရဲ႕ဒုကၡကို ခံရမယ္။ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ခံယူခ်က္ မွားယြင္းမႈဟူသည္ ေမာဟမကင္းသူ လူတိုင္းႏွင့္ ဆက္ဆံ၏။ သူတစ္ပါးမွားလွ်င္ အမွန္ေရာက္ေအာင္ ငါၿပင္မည္။ ငါမွားလွ်င္ သူတစ္ပါးအၿပင္ကို ငါခံမည္။ ငါ့ကို ၿပဳၿပင္သူကို ငါ့ဆရာဟု အသိအမွတ္ၿပဳမည္။ သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို ငါလိုလားမွ ငါ့အက်ိဳးကို သူတစ္ပါးက လိုလားမည္။ ငါ့တာ၀န္ကို ငါကုိယ္တိုင္သိ၍ ေဆာင္ရြက္မည္။ ငါ့အလိုသို႔သာ တစ္ဖက္သတ္လိုက္သူမွာ ငါ့မိတ္ေဆြ မဟုတ္။ သုခ၏မ်ိဳးေစ့ၿဖစ္ေသာ ဒုကၡကို ရဲ၀ံ့စြာ ငါခံယူမည္။ ဒုကၡ၏ မ်ိဳးေစ့ၿဖစ္ေသာ သုခကို ရဲ၀ံ့စြာ ငါေရွာင္ရွားမည္။ ငါ့အလုပ္ႏွင့္တူေသာ အက်ိဳးကို မခၽြတ္ ငါရမည္။ (ေရႊဟသၤာေတာ္ရဆရာေတာ္ၾကီး ဘဒၵႏ ၱ၀ိမလ

မိကုိယ္ကို ေရွးဦးစြာေလ်ာက္ပတ္ေသာ အက်င့္၌ သြင္းထားၿပီးေနာက္မွ အျခားသူကိုဆံုးမရာ ၏။ ပညာရွိသည္ ဂုဏ္ညစ္ညဴးသူမျဖစ္သင့္။

အျခားသူကို ဆံုးမသလို မိမိကိုယ္ကိုလည္း ထိုအတိုင္း ျပဳလုပ္ရာ၏။ ကိုယ္တုိင္က ယဥ္ေက်းၿပီး မွ အျခားသူကိုဆံုးမရာ၏။ အမွန္ကား မိမိကုိယ္သာ ဆံုးမရခက္သည္။ (ဓမၼပဒ)

လူသည္ ေမြးဖြားလာကတည္းက သက္ရွင္ တည္ၿမဲေရးအတြက္ အမိအဖတုိ႔၏ အေစာင့္အေရွာက္ ကိုခံယူရသည္။ အတန္ငယ္အရြယ္ရလာ၍ စကားေျပာ တတ္၊ သိတတ္ေသာအခ်ိန္ကစတင္၍ မိဘတုိ႔၏ သြန္ သင္ဆံုးမမႈကို ခံယူရ၏။ စာသင္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ ေသာအခါ ဆရာဆရာမတုိ႔၏ မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာၫႊန္မႈကို ခံယူရျပန္၏။ ပညာဆည္းပူးမႈၿပီး ဆံုး၍ လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေသာအခါ၌လည္း လုပ္ငန္းခြင္ ဆုိင္ရာ အႀကီးအကဲ၏ အဆံုးအမကို ခံယူရျပန္၏။ အမွန္ေတာ့ လူဟူသည္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားပ်ဳိးေထာင္ မႈကို ခံယူရရွိမွသာ ႐ုပ္ေရာစိတ္ပါ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာ ရျခင္းျဖစ္ပါ၏။

ေကာင္းေသာအက်င့္စ႐ိုက္ဟူသည္ ငယ္စဥ္ ကပင္ ပ်ဳိးေထာင္ေမြးျမဴရေသာအရာျဖစ္ပါ၏။ အသက္ အရြယ္ကလည္း ႏုနယ္ငယ္ရြယ္၊ အေတြ႕အႀကံဳလည္း နည္းပါးေသာအရြယ္တြင္ မိဘဆရာသမားအႀကီး အကဲမ်ား၏ ပညာÓဏ္အေျမာ္အျမင္ ဆင္ျခင္တံု တရား၊ ေမတၱာတရား၊ က႐ုဏာတရားအရင္းခံျဖင့္ ယွဥ္ ေသာဆိုဆံုးမမႈကို ေကာင္းစြာခံယူတတ္ဖို႔လိုပါသည္။ မိဘဆရာသမားတို႔၏ မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာ ၫႊန္မႈကို ပမာမျပဳ ဂ႐ုမထားခဲ့ေသာ္ အကြပ္မဲ့ၾကမ္း ပရမ္းပတာျဖစ္တတ္ပါ၏။ ငယ္ႏုစဥ္ကာလ သူငယ္ ဘ၀သည္ ေက်ာက္႐ိုင္းတံုးႏွင့္ ပမာတူေၾကာင္း ေရႊ က်င္သာသနာပိုင္ ေျမာင္းျမဆရာေတာ္ႀကီးက... ''ေက်ာက္သံပတၱျမားဆုိတာ တြင္းထဲက ထြက္လာတဲ့အတုိင္း အ႐ိုင္းသက္သက္ဆုိရင္ သိပ္ တန္ဖိုးမရွိလွေသးဘူး။ ကြၽမ္းက်င္ထက္ျမက္တဲ့ ေက်ာက္ ေသြးသမားေတြရဲ႕ ျပဳျပင္မႈ၊ အကြက္ေဖာ္ေပးမႈ၊ အေရာင္တင္ေပးမႈကိုရမွသာ တန္ဖိုးျမင့္တဲ့ေက်ာက္ ေကာင္းျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ပတၱျမားဆန္က်ဳိး အဖုိးျပည္ တန္ဆုိသလိုေပါ့''ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ငယ္ရြယ္ႏုနယ္ ေသးသူတစ္ေယာက္ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ဖို႔ မိဘ ဆရာသမားတို႔၏ ဆံုးမမႈကို နာခံတတ္ဖို႔လိုေၾကာင္း၊ ေတာင္ၿမိဳ႕မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ဇနကာ ဘိ၀ံသက ဤသို႔မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

''လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ အေရးမွာ ေကာင္းေကာင္းေနတတ္ဖို႔၊ ေကာင္းေကာင္း ေျပာဆုိဆက္ဆံတတ္ဖုိ႔၊ မိဘဆရာသမား လူႀကီးသူမ ေတြရဲ႕ ဆုိဆံုးမတာကို ေကာင္းေကာင္းနားေထာင္ တတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္''

ငယ္ႏုစဥ္ကာလ အမိအဖတုိ႔၏ သြန္သင္ ဆံုးမမႈကို လုိက္နာမွသာ ''သားသမီးေကာင္း''ျဖစ္မည္။ ဆရာဆရာမတုိ႔၏ ပဲ့ျပင္ဆံုးမမႈကို ေကာင္းစြာခံယူမွ သာ ''တပည့္ေကာင္း''ျဖစ္မည္။ လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ အထက္

အရာရွိ၏ လမ္းၫႊန္မႈကို လုိက္နာေဆာင္ရြက္မွသာ ''၀န္ထမ္းေကာင္း''ျဖစ္မည္။

သားသမီးဘ၀၊ ေက်ာင္းသားဘ၀ဟူေသာ မိုင္တိုင္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေသာအခါ မိမိကိုယ္တုိင္ ပင္ အမိအဖျဖစ္လာသည္။ အသက္အရြယ္အရ ဦး ႀကီးဦးေလး၊ ေဒၚႀကီးေဒၚေလးျဖစ္လာသည္။ ပညာ ေရး၀န္ထမ္းအျဖစ္ အသက္ေမြးသူတို႔အေနျဖင့္ ''ဆရာ'' ျဖစ္လာသည္။ အခ်ဳိ႕လည္း မိမိ၏လုပ္ငန္းဌာနစုတြင္ ''အရာရွိ''ျဖစ္လာသည္။ ထုိအခါ တစ္ခ်ိန္က ''အဆံုးအမ ခံသူ''ျဖစ္ခဲ့ရာမွ ''ဆံုးမသူ''ျဖစ္လာသည္။ ျမန္မာသဒၵါ အသုံးအႏႈန္းျဖင့္ဆုိေသာ္ ''အျပဳခံကံ''အျဖစ္မွသည္ ''ျပဳသူကတၱား''ျဖစ္လာသည္။

မိမိကိုယ္တုိင္ အမိအဖျဖစ္ေသာအခါ မိမိ ၏သားသမီးမ်ားကို လူေတာ္လူေကာင္းေတြ ျဖစ္ေစ ခ်င္သည္။ လူခြၽန္လူမြန္ေတြ ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ မိဘ ေမတၱာျဖင့္ သားသမီးတုိ႔ကို ဆိုဆံုးမသည္။ လမ္းၫႊန္ သြန္သင္သည္။ မိမိဆံုးမသည့္အတုိင္း သားသမီးတုိ႔က လိုက္နာေဆာင္ရြက္ေစခ်င္သည္။ မိမိ၏ဆံုးမစကား ကို သားသမီးတုိ႔က ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ေစခ်င္ သည္။ ဆရာဆရာမျဖစ္လာေသာအခါ မိမိတို႔၏တပည့္ မ်ားကို အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ၿပီး ပညာရည္ခြၽန္ ေစခ်င္သည္။ ဆရာဆရာမတို႔၏ ေမတၱာအရင္းခံလ်က္ တပည့္တို႔အား သြန္သင္ဆံုးမမႈျပဳသည္။ မိမိသြန္သင္ ဆံုးမသည့္အတုိင္း တပည့္တို႔က တစ္သေ၀မတိမ္း လိုက္ နာေဆာင္ရြက္ေစခ်င္သည္။ လုပ္ငန္းဌာနတြင္ အရာ ရွိျဖစ္လာလွ်င္ မိမိတာ၀န္ယူအုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ၀န္ထမ္း တုိ႔အား လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ လမ္းၫႊန္မႈမ်ားျပဳၾကသည္။ ၀န္ထမ္းစည္းကမ္းကို တိတိပပလိုက္နာေစရန္ ႀကီးၾကပ္ ရသည္။ မိမိလက္ေအာက္ရွိ ၀န္ထမ္းမ်ားက မိမိ၏ လမ္းၫႊန္သြန္သင္မႈအေပၚ ျပည့္ျပည့္၀၀ လုိက္နာေစ ခ်င္ၾကသည္။

မိမိကုိယ္တုိင္က ဆိုဆံုးမရသူ၊ သြန္သင္ရသူ၊ ဦးေဆာင္လမ္းၫႊန္ရသူျဖစ္လာေသာအခါ အဆံုးအမ ခံသူျဖစ္ေသာ မိမိ၏သားသမီး၊ တပည့္လက္ေအာက္ ၀န္ထမ္းတို႔က မိမိ၏ဆိုဆံုးမမႈ၊ လမ္းၫႊန္သြန္သင္မႈ တုိ႔ကို ရာႏႈန္းျပည့္လုိက္နာေဆာင္ရြက္ေစခ်င္ၾကသည္ ခ်ည္းျဖစ္ပါ၏။ ထိုသို႔မိမိ၏ သြန္သင္ဆံုးမမႈကို တိတိ ပပ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ေစလိုေသာ္ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာဆုိ ဆံုးမ႐ံုမွ်ႏွင့္ မလံုေလာက္ပါ။ မိမိကိုယ္တုိင္က မိမိဆံုးမ သည့္အတုိင္း က်င့္ျပေနထုိင္ျပဖို႔လိုပါသည္။ မိမိကိုယ္ တုိင္က စံျပသဖြယ္ျပဳမူေနထုိင္ျခင္းက ႏႈတ္ျဖင့္ဆံုးမ ျခင္းထက္ပင္ပို၍ထိေရာက္ပါသည္။

ႏႈတ္ျဖင့္ဆံုးမျခင္းထက္ လက္ေတြ႕အလုပ္နဲ႔ ပဲ ဆံုးမခ်င္ေၾကာင္း၊ ေက်းဇူးရွင္ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာ ေဇာတဆရာေတာ္ႀကီးက ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။

''ႏႈတ္ကဆံုးမရတာထက္ အလုပ္နဲ႔ပဲ ပိုၿပီး ဆံုးမခ်င္တယ္။ ပရိယတၱိအတြက္ အက်င့္နဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ စာသင္တုိက္ႀကီး တည္ေထာင္ျပထားတယ္။ ပဋိပတၱိ အတြက္ ေရွ႕ကေနေနျပတယ္။ အလုပ္နဲ႔ပဲ ဆံုးမခ်င္ တယ္။ တရားျပဆရာဆုိတာ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္ ေတြကို နည္းနည္းရွင္းျပ႐ံုနဲ႔ မၿပီးဘူး။ ကိုယ္တုိင္လဲ က်င့္ျပေနျပရတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ပံုေနပံုကို မယံုၾကည္ ရင္ တရားကိုပါ မယံုၾကည္ျဖစ္သြားမယ္''

ဆရာေတာ္ႀကီး အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္မွာ မ်ားစြာဦးထိပ္ပန္ဆင္ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းတုိက္ ႀကီးကို ဦးေဆာင္အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ ပါးအေနျဖင့္ အစစစံျပသဖြယ္ေနထုိင္က်င့္ႀကံရပါ၏။ သို႔မွသာမိမိ၏ တပည့္သံဃာမ်ားကို ဆိုဆံုးမရလြယ္ ေပလိမ့္မည္။ တစ္ခါက ရဟႏၲာဟု ေက်ာ္ၾကားေတာ္ မူေသာ ေညာင္လြန္႔ေတာရ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕က ဘုန္းႀကီးႏွင့္ ဒကာဒကာမမ်ားက သူတို႔ၿမိဳ႕တြင္ တစ္၀ါတစ္ခ်ီ သီတင္းသံုးခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္ မူပါရန္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားၾကပါသည္။ ဆရာ ေတာ္ႀကီးက ထုိေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားမႈကို လက္ခံ ေတာ္မမူဘဲ ေအာက္ပါႏွစ္သိမ့္စကားကိုသာ ဆုိေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။

''ယခုလို ပင့္ၾကတာကိုမ်ားစြာ ၀မ္းေျမာက္ ပါတယ္။ သု႔ိေသာ္လဲ ငါတို႔ေနတဲ့ ေညာင္လြန္႔က ေတာႀကီး ျဖစ္လို႔ အာ႐ံုငါးပါးမရွိဘူး။ ကိုယ္တုိင္ဆြမ္းခံစားရၿပီး စားရတဲ့ အာဟာရကလဲ ေခါင္းပါးေတာ့ ေတာနဲ႔ ေခါင္း ပါးတဲ့အစားအေသာက္က ပရိသတ္ကို တစ္၀က္ဆံုးမ ၿပီး ျဖစ္ေနတယ္။ တုိ႔မ်ားက တစ္၀က္သာ ဆံုးမရ ေတာ့သက္သာတယ္။ သင္တုိ႔ ေညာင္ေလးပင္က ၿမိဳ႕ ဆိုေတာ့ လူမ်ဳိးစံုေနၾကထိုင္ၾကလို႔ တို႔မွာဆံုးမရခက္ လိမ့္မယ္။ တို႔မ်ားလဲ ဆင္းရဲရလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀မ္းေျမာက္ေသာ္လဲ သည္းခံၾကပါ''

အမွန္ေတာ့ ဆံုးမပဲ့ျပင္သူ၊ ဦးေဆာင္သူ ျဖစ္လာေသာအခါ မိမိ၏အေျပာႏွင့္ အလုပ္သည္ ထပ္တူညီဖုိ႔လိုသည္။ ၀စီကံႏွင့္ ကာယကံတစ္ထပ္ တည္းက်ဖုိ႔လိုသည္။ ေျပာသလိုလုပ္မွ ''သစၥာ''ထုိက္ ေပမည္။ သစၥာထုိက္မွလည္း သားသမီးႏွင့္ တပည့္၊ လက္ေအာက္ငယ္သားတုိ႔က ေလးျမတ္႐ိုေသျခင္း ျဖစ္မည္။ ေလးျမတ္႐ိုေသမွလည္း ဆံုးမပဲ့ျပင္မႈကို ဦး လည္မသုန္ခံယူေပလိမ့္မည္။

ဥပမာအားျဖင့္ သားကို ေဘာလံုးပြဲမေလာင္း ရန္ တားျမစ္ေနေသာ မိဘကိုယ္တုိင္က ႏွစ္လံုးထီ၊ သံုးလံုးထီထိုးေနလွ်င္ ထိုသို႔ေသာ မိဘ၏ ဆံုးမစကား ကို သားျဖစ္သူက နာခံလိုက္နာဖို႔မလြယ္လွေပ။ ဖခင္ ျဖစ္သူက အရက္စြဲေနလွ်င္ မိခင္ျဖစ္သူက သားကို အရက္မေသာက္ရန္ ဆိုဆံုးမေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္ လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဆရာ ေတာ္ကိုယ္တုိင္က ႏုိင္ငံျခားေဘာလံုးပြဲမ်ား ၾကည့္ေန ေသာ္ ေက်ာင္းရွိဦးပÍၥင္း၊ ကိုရင္မ်ားကို ေဘာလံုးပြဲ မၾကည့္ရန္တားျမစ္၍ မရႏုိင္၊ (ေတာင္ၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ေရဒီယုိဖြင့္၍ သီခ်င္းနားေထာင္ ေသာ ဦးပÍၥင္းအား ထိုသို႔မျပဳရန္ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္) ထုိ႔အတူ ႐ံုးတက္ခ်ိန္မမွန္ေသာအရာရွိသည္ လက္ ေအာက္၀န္ထမ္းတို႔ကို ႐ံုးတက္ခ်ိန္မွန္ရန္ ၫႊန္ၾကား ေသာ္လည္း ရာႏႈန္းျပည့္ေအာင္ျမင္မႈ မရႏုိင္ေပ။

အေကာင္းစား စပရိန္ေမြ႕ရာ၊ ဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္ေကာ္ေဇာ၊ ဆုိဖာဆက္တီ၊ ေရခဲေသတၱာ၊ ေလ ေအးစက္၊ ေရပူေရေႏြးခ်ဳိးစက္၊ ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္းစက္၊ ဇိမ္ခံကားစသည္တုိ႔ႏွင့္ အဆင့္ျမင့္အထက္တန္းက်က် သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာ ကမၼ႒ာနာစရိယ ဆရာ ေတာ္တစ္ပါးသည္ ေယာဂီတုိ႔အား ခႏၶာကိုယ္၏ အျပစ္ ကိုျမင္ရန္၊ ခႏၶာကိုယ္ကို ဒုကၡတံုးႀကီးအျဖစ္ ႐ႈျမင္ရန္ ေဟာၾကားဆံုးမေနေသာ္ ''အေျပာ''ႏွင့္ ''အေနအထုိင္'' တစ္ထပ္တည္းမက်ေပ။

ႏွစ္ဆယ္ရာစု၏ ဗုဒၶေဃာသဟု အေက်ာ္ အေစာရွိေတာ္မူၿပီး သာသနာ့သမုိင္းတြင္ ထင္ရွား ေတာ္မူလွေသာ ေတာင္ၿမိဳ႕မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသသည္ ထုိစဥ္က သံဃာအပါး ၆၀၀ခန္႔ရွိေသာ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားအား ေအာင္ ျမင္စြာ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ သံဃာအပါး ၆၀၀ခန္႔ရွိေသာ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးျဖစ္ေသာ္လည္း အစဥ္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လ်က္ရွိ၍ ေက်ာင္းသို႔လာ သူတုိင္းက တအံ့တၾသ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆုိၾကရသည္ခ်ည္း ျဖစ္၏။ စည္းကမ္းထိန္းသိမ္းမႈ အေကာင္းဆံုးေသာ ပရိယတၱိစာသင္တုိက္ႀကီးအျဖစ္ ႏုိင္ငံနယ္နိမိတ္ကို ေက်ာ္လြန္၍ပင္ ထင္ရွားပါသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ''အသက္ရွင္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး အလုပ္လုပ္ရမည္''ဟူေသာခံယူခ်က္ အတုိင္း ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး မေနမနား သာသနာ့ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အေနအထုိင္ တြင္ ႐ိုးစင္းေအးခ်မ္း ၿခိဳးၿခံေရာင့္ရဲစြာ စံျပသဖြယ္ ေနထုိင္သြားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အေက်ာ္အေစာႀကီးမား ၿပီး ဒကာဒကာမတုိ႔၏ ၾကည္ညိဳမႈကို ထူးထူးကဲကဲ ခံယူရရွိေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ မႏၲေလး ၿမိဳ႕၊ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕တုိ႔မွ

စင္စစ္ေသာ္ သားသမီးက မိဘထက္ပို၍ ''ေတာ္''ရမည္။ တပည့္ကဆရာထက္ ပို၍''ေတာ္''ရ မည္။ သို႔မွသာ ေရွ႕မ်ဳိးဆက္ထက္ ေနာက္မ်ဳိးဆက္က ပိုမို၍ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္လာပါလိမ့္မည္။ မိဘတုိင္းကလဲ မိမိ၏ သားသမီးကို မိမိထက္ပို၍ ''တတ္''ေစ၊ ''ေတာ္'' ေစ၊ ''ေကာင္း''ေစလိုသည္ခ်ည္းျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔အတူ ဆရာဆရာမတုိ႔ကလည္း မိမိ၏တပည့္ကို မိမိတို႔ထက္ ''တတ္''ေစ၊ ''ေတာ္''ေစ၊ ''ေကာင္း''ေစလိုသည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါ၏။

မိမိ၏သြန္သင္ဆံုးမမႈကို သားသမီးႏွင့္တပည့္ တုိ႔က ဦးလည္မသုန္ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ေစလိုေသာ္ အထက္ပါ ''အျခားသူကို ဆံုးမသလို မိမိကိုယ္ကိုလဲ ထုိအတုိင္းျပဳလုပ္ရာ၏။ ကိုယ္တုိင္ကလဲ ယဥ္ေက်းၿပီး မွ အျခားသူကိုဆံုးမရာ၏''ဟူေသာ ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမေတာ္ကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္လ်က္ က်င့္သံုးလိုက္ နာအပ္ပါသည္။ ။

Philosophy

Your child will have the opportunity to pursue a range of extracurricular activities to complement his or her rigorous academic curriculum. Our low student-to-teacher ratio ensures that your child gets the attention he or she deserves.

We invite you to come visit our school and learn more about our philosophy for preparing your child for success.